آیا به كوچكترين آرزویمان می رسیم؟ آيا صنف تبليغات بالاخره از بلاتكليفي بيرون مي آيد....
آیا به كوچكترين آرزویمان می رسیم؟ آيا صنف تبليغات بالاخره از بلاتكليفي بيرون مي آيد آيا بالاخره آنقدر مي فهميم كه به جاي فقط فكر كردن به منافع آني خودمان قدر ي صبور باشيم و منافع بلند مدت خودمان را تشخيص بد هيم. همه به غير از عده كمي كه سر توي لاك خودشون گذاشتن و به اين محتضر (تبليغات)نگاه مي كنند.همه جا از همكاران كه مي پرسي راستي چه خبر از بازار ّّ-جواب مي شنوي خبري نيست اي ... خب آقايان وخانمهاي محترم همكار چه بلايي سرمان آمده؟ چه ناسپاسي كرديم كه الان داريم تقاص پس مي دهيم ؟ انگار گرد مرگ برسر اين صنف ريختهان همه با زور خودشون رو مي كشند .واقعا بايد اينطور باسه؟ ناهماهنگي هاي بين كانونها عمده ترين مشكل تبليغات ايران است. ما هنوز درك نكرديم كه بايد يك قانون تيليغات داشته باشيم؟قانوني كه از كانونها در مقابل خيلي از مدعيان تكليفمان را روشن كند. به شهرداريها-به پايانه ها بفهماند كه يك قانون از ما حمايت مي كند. ارشاد كه كا ر قابل ذكري از پيش نبرده آمار فعاليت و اتفاقاتي كه به فرماندهي ازشاد در سال اتفاق مي افتد را در نظر بگيريد - وعده هايي مثل رتبه بندي كانونها تشكيل اتحاديه و غيره فكر مي كنم تا بخواهيم منتظر تغييرات توسط اين بخش بمانيم ۲ تا عمر زميني هم كفاف ندهد.عيب نيست شما ببينيد قصاب ها ارش صنفي شان از ارزش كاري شما در اقتصاد اين مملكت جا افتاده تر است اخيرا راننده اتوبوسها هم براي خودشان سنديكا درست كرده اند ما را چه شده؟ به چه چيز شغل خود دل خوش كرده ايد؟ و از چه چيز آ ن راضي هستيد؟ اين هماني بود كه مي خواستيد؟ به خود بياييم راستي پيشه كنيم . آثار شغلمان كه در بسياري مواقع بزرگنمايي اين و يا آن محصول است ما را از واقعيت دور نكند . واقعيت اين است كه علي رغم اين همه دانش و پتانسيل نهفته در قريب به ۲۰۰۰كانون تبليغاتي كمترين محلي از اعراب را داريم به خود بياييم
