درطی چند سالی که در اندیشه دلایل توسعه نیافتگی درعرصه های مختلف اقتصادی و اجتماعی بوده ام یک موضوع همواره برایم جلب توجه  می کرد ظاهراً آن رشته ایی که الان به آن اشتغال دارم یکی از شاخص های توسعه یافتگی و یا توسعه نیافتگی است اما در شاخص های توسعه انسانی به آن توجه نشده است .به عبارتی آب در کوزه و ما تشنه لبان می گشتیم .

در کشور ما هر سازمانی که به مقوله روابط عمومی  و تبلیغات ارزش نهاده است پیشرفته تراست و سازمانی که به مقوله روابط عمومی و تبلیغات ارزش نمی نهد از قافله عقب مانده. در استان مازندران هم وضع به همین منوال است .  استان مازندران از اوضاع اقتصادی مناسبی نسبت به حتی استانهای همجوار برخوردار نیست که علاقمندان تنها با مراجعه به نرخ بالای بیکاری در این استان حدیث مفصلی از این مجمل بخوانند .

شرکت ها و کانونهای فعال تبلیغاتی مازندران که تعداد آنها قریب به یکصدو سی می رسد یکی از فراموش شده ترین واحد های فعال در عرصه اقتصاد استان مازندران اند. هرکدام از مدیران این شرکتهای تبلیغاتی با سرمایه بسیار اندک کار اقتصادی خود را شروع کرده و ادامه می دهند. کمک های دولتی صورت گرفته به این کانونها در حد ناچیزی است . اصولاً همکاری تأثیرگذاری نیز پس از اعطای مجوز فعالیت توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی به عمل نمی آید.

یکی از موضوعات مهم  که همکاری اداره کل را می طلبد درخواست کانونها جهت جلوگیری از فعالیت واحدهای غیر مجاز و متخلف موجود در سطح استان است و البته مهمتر از آن عملکرد سایر دستگاهها نظیر شهرداری ها- اداره کل راه و ترابری – پالایش و پخش و چاپخانه ها که در صُوَِرِِمختلف عرصه را برشرکت های تبلیغاتی فعال تنگ کرده اند. گرچه برخی عملکردهای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران نظیر برگزاری منظم کمیته سازمانهای تبلیغات در استان  و حساسیت درمورد برخورد با عوامل غیر مجاز از نکات درخشنده کارنامه عملکرد اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران است ولی موج ناامیدی کانونها به دلیل عدم توفیق اداره کل ارشاد در برخورد با چاپخانه ها که با بازاریابی تبلیغاتی و طراحی گرافیکی سهم بازار شرکت های تبلیغاتی را بلعیده اند و نیز سایر ادارات منتسب به بخش عمومی نظیر شهرداری – اداره کل راه و ترابری و شرکت پالایش و پخش با عدم اجرای قوانین وضع شده عملاً گره های اجرایی بر سر عملکرد روان و قانونمند کانونهای تبلیغاتی ایجاد می نمایند اینها از نکاتی است که می بایست این دستگاه دولتی به جِد به سرو سامان دادن وضع فعلی اقدام نماید .

 درآینده در خصوص اشکالات و ایرادات بسیاری حتی در درون خود شرکتهای تبلیغاتی پرداخته و به عبارتی به انتقاد از خود ( کانونهای تبلیغاتی ) می پردازم . از نظرات همه شما همکاران ومحققان  در این بخش صمیمانه استقبال می کنم.

در خاتمه به مسئولان ذیر بط استان در خصوص اندیشیدن به جایگاه مهم تبلیغات و روابط عمومی توجه داده و نقش ارزنده ایی را که این حرفه مهم در تولید ثروت  و رفاه در استان و نقش ارزنده ایی که در افزایش اشتغال مستقیم و غیر مستقیم در سطح منطقه دارد یاد آور می شوم . به نظر بنده صنعت تبلیغات به مانند یک هواپیمای F 16  است که عده بسیاری به جای بهره گیری از توان عظیم و مانورهای کارای این هواپیما تنها به دنبال بوق برای فشردن آن هستند.